17/05/2005 - 21/05/2005
dag 189
Sabang - El Nido (Palawan)
Omstreeks 05.15 stap ik samen met Sven en Juice in een piepklein bootje, gelukkig is het mooi weer met weinig wind wat goed uitkomt voor de naar schatting tien uur durende boottocht. Spijtig maakt de motor zoveel kabaal dat van enige conversatie nauwelijks sprake kan zijn. Mijn IPOD overstemd juist het geluid van de motor zodat ik me al die tijd op heerlijke lounge muziek laat verwennen.De reis is allerminst een saaie bedoening, regelmatig passeren we prachtige ongerepte eilandjes opgetrokken uit gigantische marmerrotsen met hagel witte strandjes.

Tegen 16.00 uur arriveren we eindelijk El Nido, nog niet aan wal hoor ik in de verte: GUIDOOOOOO GUIDOOOOOO..... het is Gaby een toffe Duitse vrouw van 42 die ik in Boracay heb leren kennen, we vliegen in elkaar armen of we de beste vrienden zijn.
Ik vind al snel een kamer in een piepklein hotel op het strand met uitzicht over de zee en de marmerbergen.
Sven & Juice
'S avonds ga ik op stap met Gaby, Sven en Juice en maak nog kennis met Michael, Judi en Jamie, de rum vloeit rijkelijk maar de kater ’s anderdaags is navenant.
dag 190
El Nido (Palawan)
Het vissersplaatsje El Nido ligt door hoge marmerrotsen omringd in een werkelijk schilderachtige baai. De Bacuit-archipel telt 30 eilanden, Marmerrotsen tot 350 meter hoog bezaaid met tropische bomen, struiken en bloemen. De meeste eilandjes, ongerept en onbewoond zijn in het bezit van een hagelwit strand met één van de beste snorkel/duik locaties van de wereld. El Nido en de Bacuit-Archipel is onlangs door 'Time Magazine' uitgeroepen tot 'de beste geheime reis bestemming in de wereld' , makkelijk zo moet ik deze mail niet overladen met allerhande superlatieven om deze ongeziene fenomenaal schitterende verbluffende eilandjes te omschrijven.
Het vissersdorpje op zich is niet echt spectaculair maar staat bol van de charme, het lijkt wel een koekendorpje uit een of ander sprookje, piepkleine winkeltjes, huisjes en restaurantjes. De inwoners zijn weer zo lief en gastvrij dat dit al gauw weer een plek is om te liefkozen.
Het momenteel 7-koppig toeristen tellende dorpje doet voor zowat alles beroep op het "Art Cafe" de enige plek voor info, vluchten, trips en veel meer, prima gerund door Judith (Swiss) en Ben (Filipino). Ze verkopen 3 island hoppings (A,B,C), elke hopping staat voor een dagtrip: boot, snorkel uitrusting, lunch en drank voor 400 pesos (6 euro). Zowel ik als Gaby, Michael, Juice en Sven schrijven ons in voor A,B en C.


Alhoewel ik een fantastische nacht heb gehad wankel ik nog steeds een beetje van mijn 10uur durende boottocht van gisteren maar dat belet niet dat ik vandaag om 09.00 uur alweer als eerste op zo een typisch Filippijnse boot zit.
Samen met de 'vrienden' genieten we van een 8-tal eilanden met prachtige strandjes, grotten en jungle.
'S avonds gaan we met zen allen eten in een gezellig visrestaurantjes op het strand en genieten van de mooie zonsondergang.

dag 191
El Nido (Palawan)
Island hopping C valt letterlijk in het water als net voor we moeten vertrekken een spectaculair onweer losbarst. Dus een gezellige off day: Massage, internetten, monopoly.
Samen met Gaby boek ik voor zondag een vlucht naar Coron, de volgende bestemming.
dag 192
El Nido (Palawan)
De laatste dag in El Nido en nog steeds gietende regen, maar ditmaal laten we ons niet imponeren door die hemelse spelbreker en we wagen ons toch aan Island hopping A. Sven en Juice zien het niet zitten en worden vervangen door 2 West-Vlaamse vlasschaarden met hun Filippijnse jonge bloemen, de liefde kan schoon zijn (aheum aheum).
De snorkel locaties zijn echt adembenemend, kaliber Maldieven. Van de alleraardigste Nemotjes verscholen tussen anemonen naar scholen barracuda’s , red snappers , Manta roggen, reuze schildpadden en een...Whale Shark! Het blijft de hele dag doorregenen maar dat bederft de pret niet, integendeel.
dag 193
El Nido - Coron (Palawan)
Ik laat me in de voormiddag varen naar helikoptereiland (naam slaagt op de vorm van het eiland). De snorkellocatie valt na gisteren enigszins tegen maar het onbewoond eiland is er een uit de boekjes. Tof is dat je een boottaxi kan nemen naar een willekeurig eilandje en dat een simpel sms berichtje volstaat om je terug te laten ophalen om je naar El Nido te brengen.
Ik ben moederziel alleen op het eiland maar krijg gezelschap van enkele agressieve apen die het vooral gemunt hebben op mijn lunch en de inhoud van mijn rugzakje, het wordt zo irriterend en gevaarlijk dat ik me met mijn hebben en houden tot aan mijn knieën in het water ga staan en dat tot het bootje mij terug komt oppikken.
Samen met Gaby nemen we afscheid van onze andere vrienden en rijden per tricycle naar de luchthaven, nu ja luchthaven: een barak met een piepkleine baan voor het vliegtuig.
Alle zestien stoelen zijn benomen voor een vlucht van 20 minuten over schilderachtige eilandjes dat ons naar Busuanga brengt, een redelijk groot eiland behorend tot de Palawan groep.