Filipijnen - Malapascua

De Filipijnen
Malapascua
29/05/2005-02/06/2005

Malapascua heeft een verblindend wit strand wat het eiland een Bounty look geeft. Het is een van de mooiste stranden van de Filippijnen. Het is een waar paradijs waar de tijd stil heeft gestaan. Het uitzonderlijk lange witte strand rond de zuidoost kust van het eiland dat uitkijkt op Cebu, Leyte en Biliran met zijn vulkanische landschap. De andere kant van het eiland heeft een meer rotsachtige kustlijn en is een aantrekkelijk alternatief voor het altijd populaire witte strand. Malapascua, ook wel Logon genoemd, ligt ongeveer 8 km. ten noordoosten van Cebu. De turquoise-blauwe kristalheldere zee zijn ideaal voor zwemmen en snorkelen. Elke dag is echt vakantie op Malapascua. Het is een plek ver weg van massatoerisme en de dagelijkse stress. Het eiland is erg groen en heeft een netwerk van paden die je naar de slaperige vissersdorpjes leiden, naar idyllische afgelegen baaien, dichtbegroeide rotsformaties en een groen palmbomenbos.

Malapascua
zondag 29/05/05 - donderdag 02/06/05
dag 201 - 205

Nog steeds samen met Gaby nemen we om 06.00 uur de bus voor een rit van 4 uur naar Maya helemaal in het noorden van Cebu. Vandaar is het nog 45 minuten varen naar Malapascua.
Malapascua is een verborgen schat van 2 km lang en max. 800 meter breed en telt 7.000 inwoners, hoofdzakelijk vissersfamilies. Het eiland heeft ongeveer een 500 meter lange bounty beach met enkele ressorts met bungalows op het strand. Daar het eiland moeilijk bereikbaar is, is van toerisme weinig sprake en zijn de ressorts 20% van de prijs dat je betaald op Boracay! Het Laagseizoen is van start en zodoende zijn de prijzen echt buiklachkrampend laag. Ik neem een mega bungalow met grote veranda op het witte poederstrand onder de palmbomen.
Laagseizoen betekent ook regenseizoen maar dat telt in de Visayas nauwelijks. De vijf dagen Malapascua zijn er van een overdreven blauwe hemel maar de nachten... Zowat elke nacht breekt er een hevig onweer los en op woensdag was dat zo hevig dat heel de bungalow daverde, het was zo erg dat zelfs mijn glas van mijn nachttafeltje viel! Na een echt hevig onweer zijn we nogal snel geneigd te zeggen dat dat 'het felste onweer was dat we ooit hebben meegemaakt' wel: dat was zo.
Er kwam geen einde aan en ik moet bekennen dat de schrik er goed in zat.

Voor snorkel en duikfanaten is Malapascua een waar paradijs. Het is dan ook de bedrijvigheid van de dag, van ’s morgens vroeg ben ik alleen of met gaby wel ergens tussen de koralen te vinden. Ook gaan we enkele keren snorkelen naar oude gezonken oorlogsboten die nauwelijks enkele meter onderwater liggen.

De inwoners wonen kriskras op het eiland waar ik althans weinig structuur in terug vind. Het piepklein stadje heeft wel een asvaaltweggetje maar daar blijft het dan bij. Toch is dit weer charme à volonté, tussen struiken en bomen zijn kleine zandpaden die mij van het éne miniboerderijtje naar het andere brengen, soms zijn ze niet groter dan een hut. Van comfort is dus geen sprake maar daar hebben de inwoners blijkbaar geen problemen, overal word ik hartelijk begroet en wordt op sommige plaatsen uitgenodigd om mee een glaasje te drinken.

De minder mooie kant van het eiland is voorbehouden voor de vissers die met tientallen bootjes het strand sieren. Hun vangt is vooral squid die ze op het strand laten drogen.
Malapascua heeft een beperkt aanbod van eetgelegenheden,
"Sumersplash" is al gauw de lieveling plek van mij en Gaby. Uitstekend gerund door een (dikke) Duitser en een mooie Filippina die er echt een gezellige zelfs een beetje trendy lekkere place van gemaakt hebben. Zowat overal vindt je op de Filippijnen cafés, restaurants en ressorts gerund door Zwitsers of Duitsers met een Filippijnse schone en soms ook visa versa. In den beginne vind ik dat een beetje storend maar ook dat went, verdraagzaamheid moet op alle vlakke gelden natuurlijk en de combinatie zorgt meestal toch voor een zeker professionalisme met authentieke charme en wie kan daar nu iets op tegen hebben, het maakt het reizen alleen maar eenvoudiger en comfortabeler. Het ongerepte Malapascua word vergeleken met Boracay 25 jaar terug maar daar komt weldra verandering in als ik verneem dat er midden in de zee een enorme pier komt die moet dienen als luchthaven. Alle bungalows moeten 50 meter naar achteren om een strand te creëren als dat van grote broer Boracay. Dus voor al wie deze onbetwistbare parel vooralsnog in zijn originele charme wil ontdekken gelieve zo snel mogelijk een ticket Malapascua te kopen!